Na początek kilka słów na temat samej akcji utworu.

Rzecz dzieje się w prowincjonalnym rosyjskim miasteczku. Mamy tam cały zastęp urzędników, z horodniczym na czele, którym nieobce są wszelakie nadużycia i zaniedbania obowiązków, które oni sami nazywają "grzeszkami", bynajmniej się ich nie wstydząc. Na ludzi tych pada jednak blady strach, gdy niespodziewanie dowiadują się o zamierzonej inspekcji. W tym właśnie czasie w tamtejszym zajeździe zatrzymuje się niejaki Chlestakow, niski urzędnik jadący z Petersburga do domu. Młodzieniec ten, żyjący ponad stan, lubiący gry karciane i wskutek tego bez pieniędzy, uznany zostaje za oczekiwanego rewizora, który przybył incognito. Od tego momentu wszyscy starają się go sobie zjednać, a Chlestakow, gdy wreszcie orientuje się w sytuacji, nie zamierza wyprowadzać ich z błędu, a raczej co nieco na tym skorzystać...

Treść tej komedii oparta jest na anegdocie dotyczącej wydarzenia, które podobno miało miejsce w Rosji, ale tak naprawdę zdarzyć się mogło wszędzie. Zresztą przed "Rewizorem" powstało wiele utworów opartych na podobnym temacie. Mimo to Gogol potrafił stworzyć dzieło wyjątkowe, nie powtarzające wcześniejszych schematów, z wieloma ciekawymi postaciami, które poznajemy bardzo dokładnie w czasie trwania akcji. Przede wszystkim jednak, jest to utwór autentycznie zabawny, jak na komedię przystało. Choć sztuka ta miała swoją premierę w 1836 roku i była satyrą na stosunki panujące w Rosji cara Mikołaja I, jednak i dzisiaj nie straciła na aktualności. Wszak i dziś mamy do czynienia z korupcją, niedbałością i zwykłą głupotą urzędników. Wszystko to z humorem napiętnowane zostało w "Rewizorze".

Jeśli wymienione powody nie są dość przekonujące dla tych, którzy jeszcze utworu nie czytali, dodam jeszcze, że sztukę czyta się szybko i z przyjemnością, a do tego jest to dzieło uznane za jedną z najlepszych komedii, jakie powstały w ogóle.

Zachęcam zatem do zapoznania się z tym znakomitym utworem.