André Gide (1869 - 1951), francuski laureat literackiej Nagrody Nobla z roku 1947, znany głównie ze znakomitego "Dziennika" oraz powieści, wśród których poczesne miejsce zajmują "Lochy Watykanu" (1914) i "Fałszerze" (1925). Gide tworzył także poezję i dramaty, uprawiał krytykę literacką i eseistykę. W swoich utworach dawał wyraz ideologii nieograniczonej wolności jednostki, postawy buntu i niezależności sądu.

"Lochy Watykanu" to powieść operująca elementami groteski, farsy, a zarazem i sensacji, osnuta wokół fantastycznego wątku uwięzienia papieża. Swoiście pojęte motywy nietzscheańskie uosabia postać głównego bohatera - Lafcadia Wluiki, który usiłując stanąć niejako "poza dobrem i złem", dokonuje słynnego "czynu bezzasadnego" - morderstwa bez powodu. Powieść ta stanowi wyzwanie dla tradycyjnych norm moralnych, zmusza czytelnika do osobistej nad nimi refleksji.

[Wydawnictwo Literackie, 1985]