Petroniusz to najciekawsza postać "Quo vadis" - arbiter elegantiae czasów Nerona, wykształcony, przenikliwy poganin. W swojej książce Krawczuk spogląda na świat starożytny i współczesny oczami Petroniusza, uważnie i ironicznie. Dostrzega absurdy obu epok, tropi w nich analogoe i sprzeczności, demaskuje hipokryzję i zakłamanie, robi to jednak dobrotliwie i z humorem.

Petroniusz, najciekawsza postać "Quo vadis", arbiter elegantiae czasów Nerona, wykształcony i przenikliwy. Profesor Krawczuk zetknął się z nim już w młodości – podczas wojny Petroniuszowy "Satyrikon" uratował mu życie – i zaczął identyfikować się z jego sposobem patrzenia na świat, bystrym i przekornym, dostrzegając absurdy rzeczywistości. Tak też spogląda na czasy nasze i starożytne, tropi w nich analogie i sprzeczności, demaskuje hipokryzję i zakłamanie, robi to jednak dobrotliwie i z humorem.

[Iskry, 2005]