Jeżeli ktoś nie czytał jeszcze "Ojca chrzestnego", nie powinien czytać tej recenzji, ponieważ ma ona charakter streszczenia.

W wieku dwunastu lat musiał opuścić Sycylię, ponieważ zabito mu ojca. W Ameryce zmienił nazwisko na Corleone (miejscowość, w której się wychował). Przyłączył się do dwóch nieznanych mu chłopców o nazwiskach Clemenza i Tessio i pomagał im napadać na ciężarówki. Z dnia na dzień stawał się coraz potężniejszy, a coraz więcej ludzi zaczęło prosić go o pomoc w swoich codziennych problemach. Nic więc dziwnego, że Vito Corleone został później najpotężniejszym donem w Ameryce i wszyscy się go bali, nawet tacy ludzie, jak Luca Brasi, który słynął z niezwykłego okrucieństwa. Mimo że wszyscy mogli liczyć na dona Corleone, on też miał swoje problemy. Jego najmłodszy syn, Michael poszedł walczyć na wojnie, wbrew woli ojca, a do tego odłączył się od Rodziny. Pewnego razu don Vito odmówił Solozzie pomocy przy interesie z narkotykami. Parę miesięcy później został ciężko ranny. To wydarzenie pociągnęło za sobą setki innych. Rozpoczęła się wojna pięciu Rodzin nowojorskich. Wojna zabrała na tamten świat wielu ludzi, zarówno tych, którzy popierali Vita, jak i jego przeciwników. Don Corleone postanowił dążyć do pokoju. Nie chciał dalej toczyć tej bezsensownej wojny. Udało mu się, a on oddał swojemu synowi Michaelowi prawie wszystko, co zbudował przez te wszystkie lata. Teraz Michael kierował interesami Rodziny, a don zajął się... swoim ogrodem. Vito był mądrzejszy od każdego polskiego polityka, ale lepiej, żeby nie przejął władzy w Polsce. Dlaczego? Bo nie byłoby najlepiej, gdyby nasz prezydent morderstwem rozwiązywał niektóre sprawy...

Każdy zapewne słyszał o "Ojcu Chrzestnym". Głównie za sprawą filmu. Ja wprawdzie obrazu F.F. Coppoli nie widziałam (na szczęście, bo w przeciwnym razie czytanie książki nie byłoby już taką przyjemnością), ale pierwsze skojarzenia to mafia, wojna gangów, broń, zabijanie, goryle pilnujący domów, przypominających twierdze... itp., czyli zupełnie nie moje klimaty. Zawsze byłam przekonana, że jest to książka dla facetów i kobiet raczej nie zainteresuje.

Teraz wiem, jak bardzo się myliłam! Sięgnęłam po tę powieść zupełnie spontanicznie. Od tak, po prostu przeczytałam kilka pierwszych stron... i już nie mogłam odłożyć jej z powrotem na miejsce. Odłożyłam za to wszystkie inne czytadła i zagłębiłam się w historię rodziny Corleone. Byłam zachwycona i nadal jestem pod silnym wrażeniem tej książki.

To wielowątkowa opowieść o losach najpotężniejszej rodziny mafijnej w Nowym Jorku, liczącej się także w całych Stanach Zjednoczonych. Widzimy zupełnie inne oblicze mafii aniżeli to znane nam z filmów. Głowa rodu - don Vito Corleone - to szalenie mądry i odpowiedzialny człowiek, cieszy się szacunkiem i oddaniem swoich pracowników. Ponadto jest wzorowym ojcem i mężem. Ma trzech zupełnie różnych synów. Sonny jest gwałtowny i wybuchowy, często ulega negatywnym emocjom; pretenduje on do odziedziczenia interesów rodziny po śmierci ojca. Fred - spokojny, nieśmiały, we wszystkim posłuszny ojcu. Michael - kluczowa postać powieści, obserwujemy jego przemianę. Don Corleone widzi w nim swego następcę, ale on, choć oddany rodzinie, nie chce mieć nic wspólnego z interesami ojca. Pewne tragiczne wydarzenie zmusza jednak Michaela do zmiany postępowania. Coraz bardziej zaczyna przypominać swojego ojca.

Oprócz członków rodziny mamy całą gamę znakomicie wykreowanych postaci, które są w jakimś stopniu związane z rodziną.

Genialny... tak jednym słowem można określić "Ojca Chrzestnego". Polecam gorąco wszystkim! Czytanie tej książki to ogromna przyjemność, gdyż jest doskonała nie tylko pod względem tamatu, ale także formy, jest świetnie napisana. To bez wątpienia dzieło literackie! Z ogromną przyjemnością oceniłam na 6.