Od kiedy pamiętam, chciałam napisać książkę taką jak ta.
Stworzyć i opisać świat.
Jest to historia świata, który jak wszystko, co żywe, rodzi się, rozwija i umiera.
Nauczyłam się z niej, że każda historia jest tylko narzędziem czasu i w gruncie rzeczy czas jej nie potrzebuje.
Podobieństwo do jakichkolwiek miejsc i wydarzeń czy ludzi jest pozorne - to wynik nieuwagi i przywiązań mojego umysłu.

[Wydawnictwo W.A.B., 1997]

Prawiek to nazwa wsi nieopodal Kielc, którą na równych prawach zamieszkują ludzie, istoty nadprzyrodzone i postaci, można rzec, graniczne, należące zarówno do "tego", jak i "tamtego" świata. Autorce udało się stworzyć zupełnie wyjątkową galerię bohaterów zapadających w pamięć, by wymienić wariatkę Florentynkę, żyjącą w stanie dzikości Kłoskę oraz Złego Człowieka. "Prawiek i inne czasy" to jednak nie tylko opowieść o mikrokosmosie, ale także i niszczącej sile historii wkraczającej w życie mieszkańców. To powieść wielowymiarowa: najlepszy przykład "realizmu magicznego" po polsku, przypowieść o walce sacrum z profanum, a przede wszystkim - znakomicie skonstruowana literacka historia.

Olga Tokarczuk zadebiutowała jako powieściopisarka "Podróżą ludzi Księgi" (1993). Sukces "Prawieku i innych czasów" (1996) ugruntowała kolejna powieść - "Dom dzienny, dom nocny" (1998). Jest także autorką opowiadań, zebranych m.in. w tomach "Szafa" (1998) oraz "Gra na wielu bębenkach" (2001). Za powieść "Bieguni" (2007) otrzymała Literacką Nagrodę Nike.

["Polityka" Spółdzielnia Pracy, 2008]